گزارشی از 18 تیر

گزارشی از 18 تیر 88

دیشب مراسم دهمین سالگرد 18 تیر ، با حضور تمامی اقشار مردم در کوچه ها و خیابانهای شهر برگزار شد . شاید نکته قابل توجه در جریان حضور مردم در شب گذشته این بود که در سالهای اخیر ، هرچه از 18تیر 1378 دورتر می شدیم ، حضور افراد در مراسم سالگرد کمرنگ تر می شد . و این باعث شادی نظام جمهوری اسلامی بود . اما امسال تفاوت عمده ای با سالهای گذشته داشت .

1- اول اینکه به علت درگیری های اخیر بین مردم و نظام جمهوری اسلامی ، حضور مخالفان نظام بسیار گسترده تر و جدی تر بود . کما اینکه در سالهای گذشته ، مراسم سالگرد 18تیر نهایتا ً به یک حضور دانشجویی در یکی از سالن های دانشکده ها ختم می شد و حضور خیابانی و جنگ با مامورین وجود نداشت یا اگر هم بود ، چشم گیر نبود و البته انتظار دیگری هم نمی رفت .

2- سالهای گذشته به طور معمول یکی از نهادهای دانشجویی برگزار کننده این مراسم بود ( انجمن اسلامی یا دفتر تحکیم یا ... ) اما جریانات شب گذشته کاملا خود جوش و مردمی بود .

3- از زمان کودکی به یاد دارم که هرجا حرفی از مخالفت با نظام بود پدرمان می گفت : ساکت . کسی جرات سخن گفتن و اعتراض نداشت . شعار؟؟؟؟ محال ممکن بود . به خیابان آمدن و جنگیدن ؟؟؟؟ رویا بود . اما حالا آنقدر قبح همه چیز ریخته که مردم با خیال راحت و در آرامش شعار مرگ بر خامنه ای می دهند . اولین بار هم این شعار را در شب های بعد از 18تیر 78 در خیابانهای فاطمی و انقلاب شنیدم . این جرات و جسارت را شاید مدیون شهدا و اسرای 18 تیر78 هستیم که اولین مبارزان جدی نظام جمهموری اسلامی بودند.

4- مهمترین و جالب ترین نکته اینکه سالهای اخیر در طی این مراسم تنها دانشجویان و ان هم عده ای از دانشجویان سیاسی در این مراسم حضور داشتند اما دیشب ......

حضوری پر شور و دیدنی از تمامی اقشار جامعه ( به قول رهبر آحاد ملت ) نقش آفرین این حماسه پرشور بودند . همان مردمی که با حضور پرشور خود پای صندوق های رای جمهوری اسلامی ، ندانسته مهر تایید بر نظام آخوندی اسلامی زدند و دل رهبر را شاد کردند شب گذشته با شعار های

توپ تانک بسیجی دیگر اثر ندارد

بسیجی حیا کن خیانت رو رها کن

ایران شده فلسطین مردم چرا نشستین ؟؟؟

پایه ها و ارکان مستحکم شده نظام را چنان تکان دادند که ترس از چشمان مامورین بیرون زده بود .

اما آنچه در این روزها تکان دهنده و شرم آور است این است که نظام جمهوری اسلامی ، سالهاست نیروهای مبارز فلسطین را بر علیه یهودیان و به قول خودشان (رژیم غاصب ) تجهیز می کنند و توجیه شان هم این است که اسرائیلی ها قصد تجاوز به خاک فلسطین را دارند و به مردم فلسطین ظلم می شود . و اما در کشور ما ، روز گذشته شخصا شاهد حضور نیروهای نظامی ایرانی در محوطه حیاط یک مرکز آمبولانس خصوصی در تقاطع خیابان جمالزاده و بلوار کشاورز بودم که مردم در زیرزمین آن – به علت حمله نیروهای مسلح – حبس بودند . این صحنه هر ایرانی را نه به یاد روزهای انقلاب که تنها به یاد صحنه های اخبار از کشور فلسطین و لبنان می اندازد . پای صحبت هر زن و مرد سن وسال داری که می نشینی حرف از وحشی گری سربازان رژیم شاه نمی زند اما همه مردم پیر و جوان اخبار فلسطین و لبنان را دیده اند . پرتاب ثانیه ای گازهای اشک آور در حیاط مرکز آمبولانس جمالزاده آنقدر اسف ناک بود که حتی مدیریت آنجا با عصبانیت به مامورین تذکر می داد اما لحظاتی بعد خود او نیز جزو نیروهای آشوبگر به حساب آمد و برای چند دقیقه ای در بند مامورین بود .

نمی دانم این لکه ننگ جمهوری اسلامی کی پاک خواهد شد اما می دانم این بار دیگر اعتراض چند دانشجوی سیاسی نیست . این صدای اعتراض مردمی است که 30 سال است کلامشان در گلو خفته و بغضی عظیم در پس صدایشان نهفته . این اعتراض ، اعتراض 70 میلیون انسان در بند است .

خوشحالیم که هیچ نظام دیکتاتوری در دنیا دوام چندانی نداشته مگر اینکه مردمش پذیرفته باشند و میدانیم که مردم ما این رفتار وحشیانه را نمی پذیرند .

ما با همین حضور به همه فهماندیم که : آقایان ما گوسفند نیستیم . ما انسانیم ، پس حرف میزنیم و حقمان را خواهیم گرفت .

شبنم ـ الف